خرید سرور ایران برای تانل: چه مشخصاتی مهم است؟ راهنمای انتخاب سرور رله

وقتی دو سرور، دو دفتر یا یک دفتر و یک دیتاسنتر باید با یک مسیر خصوصی و پایدار به هم وصل شوند، معمولاً یک تانل بین آن‌ها ساخته می‌شود. در بسیاری از این معماری‌ها، یک سرور ایران نقش نقطهٔ اتصال یا «رله» را دارد: ترافیک را از یک طرف می‌گیرد، در تانل می‌گذارد و به طرف دیگر تحویل می‌دهد. انتخاب درست همین سرور، بیشتر از نرم‌افزار تانل، روی سرعت، پایداری و هزینهٔ ماهانه اثر می‌گذارد.

این راهنما برای کسانی است که می‌خواهند سرور ایران برای تانل بخرند. هشت معیار اصلی را با حداقل پیشنهادی و روش تست هر کدام بررسی می‌کنیم و در پایان یک چک‌لیست تست ساعت اول داریم. اگر هنوز با مفهوم تانل آشنا نیستید، اول مقالهٔ تانل معکوس چیست؟ را بخوانید.

سرور ایران در تانل چه نقشی دارد؟

در یک تانل سرور به سرور، دست‌کم دو نقطهٔ پایانی وجود دارد و گاهی یک سرور واسط هم بین آن‌ها قرار می‌گیرد. سرور ایران معمولاً یکی از این سه نقش را بر عهده دارد:

• رله یا نقطهٔ ورود: سرور ایران آی‌پی عمومی دارد و سرویس‌هایی را که پشت NAT یا روی سرور دیگری اجرا می‌شوند، از طریق تانل در دسترس قرار می‌دهد. این همان الگوی تانل معکوس است.
• گیت‌وی سایت‌به‌سایت: سرور ایران، شبکهٔ دفتر یا سرورهای داخلی را با یک تانل لایهٔ IP (مثل WireGuard، GRE یا IPsec) به شبکهٔ خصوصی سرورهای دیگرِ شرکت وصل می‌کند.
• نقطهٔ پایانی سرویس: اپلیکیشن، پایگاه داده یا سرور بکاپ روی خود سرور ایران اجرا می‌شود و فقط ارتباطش با سرورهای دیگر از داخل تانل عبور می‌کند.

در هر سه حالت، سرور ایران «گلوگاه» مسیر است: هر محدودیتی در پورت، ترافیک، CPU یا مسیر شبکهٔ این سرور، مستقیماً به کل تانل منتقل می‌شود.

کاربردهای رایج تانل سرور به سرور

تانل یک ابزار استاندارد مدیریت شبکه است و بیشتر کاربردهای آن کاملاً روزمره‌اند:

• اتصال دفتر به دیتاسنتر: کارمندان دفتر به سامانهٔ حسابداری، CRM یا فایل‌سرور روی سرور مجازی، از یک مسیر خصوصی و رمزنگاری‌شده دسترسی پیدا می‌کنند.
• شبکهٔ خصوصی بین سرورها: سرور اپلیکیشن و سرور پایگاه داده که در دو دیتاسنتر متفاوت‌اند، بدون باز کردن پورت دیتابیس روی اینترنت با هم حرف می‌زنند.
• بکاپ و همگام‌سازی: نسخهٔ پشتیبان روزانه با rsync و cron از داخل تانل به سرور دوم منتقل می‌شود.
• دسترسی به سرور پشت NAT یا CGNAT: سرور دفتر یا آزمایشگاه که آی‌پی عمومی ندارد، از طریق رله مدیریت می‌شود.

جدول خلاصه: مشخصات مهم سرور ایران برای تانل

جدول زیر معیارهای اصلی را خلاصه می‌کند. در بخش‌های بعد، هر ردیف را جداگانه توضیح می‌دهیم.

۱. پهنای باند و سرعت پورت: سقف واقعی تانل

سرعت هر تانل هرگز از سرعت کندترین سرِ آن بیشتر نمی‌شود. اگر سرور ایران پورت ۱۰۰ مگابیتی داشته باشد، حتی بهترین تنظیمات WireGuard هم بیش از حدود ۱۰۰ مگابیت عبور نمی‌دهد. به همین دلیل، اولین سؤال پیش از خرید این است: سرعت پورت چقدر است و آیا این سرعت واقعاً در دسترس است؟

دو نکته را از هم جدا کنید:

• سرعت پورت (مثلاً ۱، ۱۰ یا ۲۵ گیگابیت) ظرفیت اتصال فیزیکی یا مجازی سرور به شبکهٔ دیتاسنتر است. توضیح کامل تفاوت این اعداد را در مقالهٔ پورت ۱ گیگ، ۱۰ گیگ یا ۲۵ گیگ بخوانید.
• پهنای باند واقعی مقداری است که در عمل و در ساعات اوج به دست می‌آید و اگر پورت اشتراکی یا مسیر شلوغ باشد، کمتر از سرعت اسمی است. پهنای باند «سرعت» است و ترافیک «حجم»؛ این دو را با هم اشتباه نگیرید (پهنای باند و ترافیک چه فرقی دارند؟).

برای سنجش، روی هر دو سر تانل iperf3 نصب کنید و یک بار بدون تانل و یک بار از داخل تانل تست بگیرید. اختلاف این دو عدد، هزینهٔ رمزنگاری و سربار تانل را نشان می‌دهد:

# روی سرور مقصد
iperf3 -s
# روی سرور ایران: تست ۳۰ ثانیه‌ای با ۴ جریان موازی، در هر دو جهت
iperf3 -c 203.0.113.10 -t 30 -P 4
iperf3 -c 203.0.113.10 -t 30 -P 4 -R

نشانی 203.0.113.10 در این مثال یک آی‌پی نمونهٔ مستندسازی است؛ آن را با آی‌پی سرور خودتان جایگزین کنید. ابزارهای دیگر سنجش کیفیت سرور را در راهنمای تست سرعت و کیفیت سرور مجازی معرفی کرده‌ایم.

۲. ترافیک: در رله، هر گیگ دو بار جابه‌جا می‌شود

مهم‌ترین نکته‌ای که معمولاً در محاسبهٔ هزینه فراموش می‌شود این است: سرور رله هر بایت را یک بار دریافت و یک بار ارسال می‌کند. اگر ۳۰۰ گیگابایت داده از یک سر تانل به سر دیگر برود، روی سرور رله ۳۰۰ گیگ ترافیک ورودی و ۳۰۰ گیگ ترافیک خروجی ثبت می‌شود. پس مدل محاسبهٔ ترافیک ارائه‌دهنده مستقیماً هزینهٔ تانل را تعیین می‌کند:

در سرور مجازی ایران کلودیفای فقط ترافیک خروجی (دانلود از سرور) محاسبه می‌شود و ورودی رایگان است؛ هر گیگابایت ۱٬۲۵۰ تومان. با این مدل، برای مثال بالا (۳۰۰ گیگ عبوری) هزینهٔ ترافیک حدود ۳۷۵٬۰۰۰ تومان است. اگر تانل دوطرفه باشد، ترافیکی که در هر دو جهت از سرور خارج می‌شود جمع زده می‌شود. جزئیات این مدل را در ترافیک سرور ایران چطور حساب می‌شود؟ و صفحهٔ ترافیک و پهنای باند ببینید.

دربارهٔ پیشنهادهای «ترافیک نامحدود» هم محتاط باشید؛ رله‌ها جزو پرمصرف‌ترین سرورها هستند و اولین جایی‌اند که محدودیت‌های پنهان خودشان را نشان می‌دهند. مقالهٔ ترافیک نامحدود واقعاً نامحدود است؟ شرایط رایج Fair Use را بررسی کرده است. برای پایش مصرف واقعی هم از vnStat و iftop استفاده کنید و تفاوت جهت‌ها را در ترافیک ورودی و خروجی سرور بخوانید.

۳. آی‌پی: ثابت، عمومی و با سابقهٔ تمیز

تانل به یک نشانی پایدار نیاز دارد؛ سر دیگر تانل در فایل پیکربندی خود، آی‌پی سرور ایران را ثبت می‌کند و اگر این آی‌پی تغییر کند، اتصال قطع می‌شود. پس پیش از خرید این سه مورد را بررسی کنید:

• آی‌پی نسخهٔ ۴ عمومی و ثابت: آی‌پی سرور نباید پس از ری‌استارت یا خاموش و روشن شدن تغییر کند. اگر با مفاهیم IP ثابت و اختصاصی آشنا نیستید، آی‌پی (IP) چیست؟ را ببینید.
• IPv6: داشتن IPv6 در کنار IPv4، گزینه‌های بیشتری برای طراحی شبکهٔ خصوصی و تانل‌های بعدی به شما می‌دهد.
• اعتبار و سابقهٔ آی‌پی: آی‌پی‌ای که قبلاً برای اسپم یا حمله استفاده شده، ممکن است در فهرست‌های سیاه باشد یا بعضی شبکه‌ها ترافیکش را محدود کنند. روش بررسی را در آی‌پی تمیز سرور: چطور اعتبار آی‌پی را بررسی کنیم؟ توضیح داده‌ایم.

برای سرور ایران یک بررسی دیگر هم لازم است: گاهی آی‌پی یک سرور ایران «اکسس» می‌شود، یعنی فقط از داخل کشور در دسترس است و اتصال ورودی از خارج به آن نمی‌رسد. اگر سر دیگر تانل شما خارج از ایران است، دسترس‌پذیری را هم‌زمان از داخل و خارج تست کنید؛ علت‌ها و روش تشخیص را در ایران اکسس چیست؟ بخوانید.

۴. لوکیشن، دیتاسنتر و مسیر شبکه

در تانل، تأخیر (Latency) نهایی تقریباً مجموع تأخیر بخش‌های مختلف مسیر است: از مبدأ تا سرور ایران و از سرور ایران تا مقصد. اگر سرور رله در دیتاسنتری باشد که مسیرش تا طرف مقابل طولانی یا شلوغ است، تانل کند می‌شود، حتی اگر پورت سرور پرسرعت باشد.

چند نکتهٔ کاربردی:

• نزدیکی شبکه‌ای مهم‌تر از نزدیکی جغرافیایی است. دو دیتاسنتر در یک شهر ممکن است از مسیرهای کاملاً متفاوتی به اینترنت وصل باشند. پینگ و مسیر را با mtr بسنجید، نه با نقشه. آموزش این ابزار در تست پینگ و مسیر شبکه با ping، traceroute و mtr آمده است.
• در ساعات مختلف تست کنید. پینگ صبح و شب فرق دارد؛ اگر Packet Loss در ساعات اوج زیاد شد، راهنمای پینگ بالا و Packet Loss را دنبال کنید.
• برای سرویس حیاتی، دو دیتاسنتر داشته باشید. سرور ایران کلودیفای در دو لوکیشن دیتاسنتر سیاوش و دیتاسنتر سیروان ارائه می‌شود؛ با دو رله در دو دیتاسنتر، قطعی یک مرکز داده کل تانل را از کار نمی‌اندازد.
• وضعیت اینترنت کشور را در نظر بگیرید. وقتی یک سر تانل خارج از ایران است، کیفیت آن به وضعیت ارتباطات بین‌الملل هم وابسته است. وضعیت لحظه‌ای شبکه را در صفحهٔ وضعیت کلودیفای ببینید و روش‌های تشخیص اختلال را در اینترنت ایران الان اختلال دارد؟ بخوانید.

برای آشنایی با مفهوم پایهٔ تأخیر، پینگ و Latency چیست را ببینید. اگر هنوز تصمیم نگرفته‌اید که یک سر تانل در ایران باشد یا هر دو سر خارج، راهنمای سرور ایران یا سرور خارج؟ معیارهای انتخاب را بر اساس محل کاربران بررسی می‌کند.

۵. پورت‌ها و پروتکل‌ها: سرور باید اجازهٔ عبور بدهد

همهٔ تانل‌ها روی TCP کار نمی‌کنند. بعضی روی UDP اجرا می‌شوند و بعضی اصلاً پورت ندارند و پروتکل مستقلی در لایهٔ IP هستند. پیش از خرید، مطمئن شوید که شبکهٔ ارائه‌دهنده و فایروال سرور، پروتکل موردنیاز شما را عبور می‌دهد:

این پورت‌ها فقط مقدار پیش‌فرض‌اند و می‌توانید آن‌ها را تغییر دهید. مهم این است که روی سرور کنترل کامل فایروال داشته باشید و فقط پورت‌های لازم را باز کنید. آموزش قوانین فایروال را در آموزش فایروال UFW و فهرست پورت‌های رایج را در پورت شبکه چیست؟ ببینید. برای GRE و ESP که پورت ندارند، در UFW باید قانون را بر اساس پروتکل بنویسید یا مستقیم از nftables استفاده کنید.

MTU؛ علت پنهان بسیاری از کندی‌ها

هر تانل چند ده بایت سربار به هر بسته اضافه می‌کند. اگر MTU رابط تانل درست تنظیم نشود، بسته‌های بزرگ تکه‌تکه یا حذف می‌شوند و نتیجه، صفحه‌هایی است که نیمه‌کاره باز می‌شوند یا انتقال فایل‌هایی که وسط کار متوقف می‌شوند. مقدار پیش‌فرض WireGuard معمولاً ۱۴۲۰ و برای GRE روی شبکهٔ استاندارد ۱۴۷۶ است. اگر روی سرور ایران تانل‌های تودرتو دارید، MTU را کمتر کنید و با ping -M do -s بزرگ‌ترین بستهٔ قابل‌عبور را پیدا کنید.

۶. پردازنده و رم: چقدر برای سرور رله لازم است؟

بار پردازشی تانل به دو عامل بستگی دارد: حجم ترافیک و نوع رمزنگاری. تانل GRE بدون رمزنگاری تقریباً هیچ باری روی CPU نمی‌گذارد، ولی تانلی که هر بسته را رمزنگاری می‌کند، در سرعت‌های بالا یک یا چند هسته را درگیر می‌کند. WireGuard به‌خاطر اجرا در کرنل و الگوریتم سبک ChaCha20 معمولاً کارآمدتر از OpenVPN است. در تانل‌های مبتنی بر TLS یا IPsec هم، پشتیبانی پردازنده از AES-NI تفاوت محسوسی ایجاد می‌کند.

جدول زیر نقطهٔ شروع مناسبی برای انتخاب پلن است. عددها تقریبی‌اند و باید با تست واقعی روی بار خودتان تأیید شوند:

چند نکتهٔ مهم دربارهٔ پردازنده:

• قدرت تک‌هسته مهم است. بسیاری از نرم‌افزارهای تانل، هر اتصال را روی یک هسته پردازش می‌کنند. دو هستهٔ سریع اغلب بهتر از چهار هستهٔ کند عمل می‌کند. مفهوم هستهٔ مجازی را در vCPU چیست؟ بخوانید.
• CPU Steal را بسنجید. اگر روی سرور مجازی، سهم پردازنده توسط ماشین‌های دیگر گرفته شود، تانل در ساعات اوج کند می‌شود. روش تشخیص در CPU Steal بالا چیست آمده است.
• رم برای اتصال‌های هم‌زمان است. هر اتصال فعال، جدول conntrack و بافرهای شبکه رم مصرف می‌کنند. اگر تعداد کاربران یا سرویس‌ها زیاد است، رم بیشتری در نظر بگیرید و مصرف را با بررسی مصرف CPU و رم با top و free پایش کنید.

برای انتخاب کلی پلن بر اساس نوع پروژه، جدول چند گیگ رم و چند هسته لازم دارم؟ هم کمک می‌کند.

رلهٔ سبک (SSH یا FRP)

• چند سرویس مدیریتی با ترافیک کم
• ۱ هسته و ۱ گیگابایت رم معمولاً کافی است
• فقط پورت‌های TCP مشخص باز می‌شوند
• هزینهٔ ترافیک ماهانه ناچیز است

در برابر

گیت‌وی پرترافیک (WireGuard)

• اتصال کامل دو شبکه در لایهٔ IP
• ۲ تا ۴ هسته و ۲ تا ۴ گیگابایت رم
• به عبور UDP یا ESP و ماژول کرنل نیاز دارد
• سرعت پورت و مدل ترافیک در هزینه تعیین‌کننده است

۷. دسترسی، مجازی‌سازی و سیستم‌عامل

تانل‌های لایهٔ IP مثل WireGuard، GRE و IPsec باید رابط شبکهٔ جدید بسازند و ماژول کرنل بارگذاری کنند. این کار فقط وقتی ممکن است که:

• دسترسی root داشته باشید؛ روی هاست اشتراکی یا محیط‌های محدود نمی‌توانید تانل بسازید. تفاوت این سرویس‌ها را در هاست اشتراکی، سرور مجازی یا سرور اختصاصی؟ ببینید.
• مجازی‌سازی کامل باشد؛ در سرورهای مبتنی بر کانتینر (مثل OpenVZ یا LXC)، کرنل مشترک است و ممکن است نتوانید ماژول WireGuard یا GRE را فعال کنید. پیش از خرید، نوع مجازی‌سازی را از ارائه‌دهنده بپرسید یا پس از تحویل با دستور modprobe امتحان کنید.
• سیستم‌عامل به‌روز باشد؛ اوبونتو ۲۲.۰۴ یا ۲۴.۰۴ و دبیان ۱۲ به بعد، WireGuard را در کرنل دارند و نصب آن چند دقیقه طول می‌کشد.

دیسک در سرور رله اهمیت کمی دارد؛ ۱۰ تا ۲۰ گیگابایت برای سیستم‌عامل، نرم‌افزار تانل و لاگ‌ها کافی است، به شرطی که چرخش لاگ (logrotate) فعال باشد. پس از تحویل سرور هم چک‌لیست امنیتی ۱۰ دقیقه‌ای را اجرا کنید و ورود SSH را با کلید و پورت غیرپیش‌فرض و Fail2ban امن کنید؛ رله به‌خاطر آی‌پی عمومی، همیشه در معرض اسکن است.

۸. پایداری، صورتحساب و پشتیبانی

تانل فقط وقتی مفید است که همیشه برقرار باشد:

• صورتحساب ساعتی برای تست: پیش از تعهد ماهانه، سرور را چند ساعت تست کنید. در کلودیفای سرور ایران ساعتی است و اگر ظرف ۱۵ دقیقهٔ اول حذفش کنید، کل مبلغ برمی‌گردد. محاسبهٔ دقیق اینکه کدام مدل ارزان‌تر است در سرور ساعتی یا ماهانه؟ آمده است.
• مانیتورینگ: وضعیت تانل را با یک ابزار پایش مثل Uptime Kuma زیر نظر بگیرید تا قطعی را پیش از کاربران متوجه شوید.
• سرویس دائمی: نرم‌افزار تانل را به‌صورت سرویس systemd اجرا کنید تا پس از ری‌استارت یا خطا خودکار بالا بیاید.
• پشتیبانی پاسخ‌گو: ارائه‌دهنده‌ای انتخاب کنید که دربارهٔ پروتکل‌های مجاز، مسیر شبکه و قطعی‌ها پاسخ روشن بدهد. فهرست نشانه‌های قابل‌اعتماد بودن را در ۸ نشانهٔ اعتماد قبل از خرید سرور ببینید.

هزینهٔ سرور ایران برای تانل؛ چند سناریوی واقعی

قیمت پلن‌های سرور ایران کلودیفای در جدول زیر به‌صورت زنده از سامانهٔ فروش خوانده می‌شود:

قیمت‌ها زنده از سامانهٔ کلودیفای در تاریخ ۱۱ آبان ۱۴۰۵ خوانده شده‌اند. ترافیک دانلود جداگانه، هر گیگابایت ۱٬۲۵۰ تومان؛ آپلود رایگان.

با این قیمت‌ها، هزینهٔ ماهانهٔ تقریبی چند سناریوی رایج (پلن به‌علاوهٔ ترافیک خروجی) این است:

این عددها برای یک ماه کامل کارکرد محاسبه شده‌اند. اگر تانل فقط چند ساعت در روز لازم است، با صورتحساب ساعتی هزینهٔ کمتری می‌پردازید. برای مقایسهٔ قیمت همهٔ پلن‌ها، قیمت سرور مجازی ایران را ببینید و اگر سر دیگر تانل خارج از ایران است، پلن‌های سرور مجازی خارج از ۳٬۱۰۰ تومان در ساعت شروع می‌شوند.

چک‌لیست تست در ساعت اول پس از خرید

پیش از اینکه تانل را در محیط واقعی به کار ببرید، این آزمون‌ها را انجام دهید. بیشتر آن‌ها کمتر از یک ساعت طول می‌کشند:

1. پینگ و مسیر: با mtr از سرور ایران تا سر دیگر تانل، تأخیر و Packet Loss را بسنجید.
2. سرعت خام: با iperf3 و بدون تانل، سرعت واقعی را در هر دو جهت اندازه بگیرید.
3. عبور پروتکل: یک تانل آزمایشی با همان پروتکلی که می‌خواهید (مثلاً WireGuard روی UDP یا GRE) بسازید و مطمئن شوید بسته‌ها عبور می‌کنند.
4. سرعت از داخل تانل: iperf3 را از داخل تانل تکرار کنید؛ اختلاف زیاد با سرعت خام، نشانهٔ MTU نادرست یا کمبود CPU است.
5. بار CPU: حین تست سرعت، با top مصرف پردازنده و CPU Steal را بررسی کنید.
6. اعتبار آی‌پی: آی‌پی سرور را در فهرست‌های سیاه بررسی کنید و دسترس‌پذیری آن را از شبکهٔ طرف مقابل بسنجید.
7. پایداری: تانل را چند ساعت روشن بگذارید و قطعی‌ها را در لاگ بررسی کنید.

اگر سرور در یکی از این آزمون‌ها ضعیف بود، حذفش کنید و لوکیشن یا پلن دیگری را امتحان کنید؛ با صورتحساب ساعتی، هزینهٔ آزمون‌ها ناچیز است.

1. پینگ و مسیر با mtr

   تأخیر و Packet Loss تا سر دیگر تانل را در ساعات مختلف بسنجید.

2. سرعت خام با iperf3

   سرعت واقعی پورت را بدون تانل و در هر دو جهت اندازه بگیرید.

3. عبور پروتکل

   یک تانل آزمایشی با همان پروتکل موردنیاز بسازید و عبور بسته‌ها را بررسی کنید.

4. سرعت داخل تانل و بار CPU

   تست سرعت را از داخل تانل تکرار کنید و مصرف پردازنده و CPU Steal را ببینید.

5. تصمیم نهایی

   اگر سرور ضعیف بود، حذفش کنید و لوکیشن یا پلن دیگری را با صورتحساب ساعتی امتحان کنید.

اشتباهات رایج در خرید سرور برای تانل

• انتخاب فقط بر اساس قیمت: سرور ارزانی که پورت محدود یا مسیر شلوغ دارد، با قطعی‌ها و وقت تلف‌شده، در نهایت گران‌تر تمام می‌شود.
• فراموش کردن ترافیک دوبرابر: در مدل «مجموع ورودی و خروجی»، هزینهٔ ترافیک رله دو برابر چیزی است که انتظار دارید.
• باز گذاشتن پورت‌های اضافه: هر پورت بازِ بی‌استفاده روی رله، یک راه نفوذ است. اگر به هک شدن سرور مشکوک شدید، نشانه‌های هک شدن سرور لینوکس را بررسی کنید.
• اشتباه گرفتن تانل با تغییر DNS: تغییر DNS مسیر ترافیک را عوض نمی‌کند و جایگزین تانل نیست؛ تفاوت این دو را در DNS شکن چیست؟ توضیح داده‌ایم.

نکتهٔ حقوقی و شرایط استفاده

تانل فناوری استانداردی برای مدیریت زیرساخت و اتصال امن سرورهاست، ولی مسئولیت استفاده از آن با شماست. فقط بین سرورها و شبکه‌هایی تانل بسازید که مالکشان هستید یا اجازهٔ کتبی دارید، و قوانین کشور محل سرور و شرایط استفادهٔ ارائه‌دهنده را رعایت کنید. بند «استفادهٔ مجاز» در شرایط استفادهٔ کلودیفای کاربردهای ممنوع را مشخص کرده است.

ادامهٔ این مجموعه

این مقاله دومین قسمت از مجموعهٔ آموزش‌های تانل و شبکهٔ سرور در مجلهٔ کلودیفای است. قسمت اول، تانل معکوس چیست؟، سازوکار تانل معکوس و راه‌اندازی آن با SSH و FRP را توضیح می‌دهد. قسمت سوم، تانل GRE در لینوکس، راه‌اندازی تانل GRE بین دو سرور را آموزش می‌دهد. قسمت چهارم، مقایسهٔ Backhaul و Rathole با GOST و FRP، ابزارهای تانل معکوس را مقایسه می‌کند و قسمت پنجم، تانل SSH، انواع پورت‌فورواردینگ SSH را آموزش می‌دهد. قسمت ششم هم آموزش اتصال سایت‌به‌سایت با WireGuard است. اگر به‌جای تانل، می‌خواهید سایت یا اپلیکیشن را مستقیم برای کاربران منتشر کنید، راهنمای میزبانی سایت روی سرور مجازی و CDN کلودیفای مسیر ساده‌تری پیشنهاد می‌دهند. همهٔ پلن‌ها را هم در صفحهٔ سرور مجازی ببینید.

سؤالات متداول